BLOGS

8 Mar 2018

เรายึดถือตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาล

เพราะคนเรายึดถือตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาล

เราจึงมักสรุปว่าถ้าฉันเป็นแบบไหน

คนอื่นก็น่าจะเป็นแบบนั้น

 

เราจึงต้องพึงระวังไม่อยู่ใกล้คนที่ไร้ความสุข

เพราะไม่เพียงแต่คนประเภทนี้จะไม่มีความสุขในตัวเองเท่านั้น

เขายังจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมีความสุขด้วย

 

เพราะเขาเคยถูกทำให้คุณค่าของตนเองแตกสลาย

จึงรู้สึกไร้ค่า ไม่คู่ควรกับความสุขใดๆ

เมื่อความสุขมา เขาจะปฏิเสธ ปัดมันทิ้งจนมันตกแตก

กินของเหลือ ใช้ของเก่า ทำงานหนัก พักผ่อนน้อย

เจ็บป่วยก็ไม่เข้าโรงพยาบาล มีเงินก็ไม่ยอมใช้

 

ความเชื่อของเขาก็คือชีวิตนี้คือความทุกข์

เราต้องทนทรมานไปจนวันสุดท้าย

เพราะฉะนั้นคนอื่นก็ไม่ควรจะมีความสุขเหมือนกันกับเขา

 

ฟังดูย้อนแยงที่จะบอกว่า

ลึก ๆ คนประเภทนี้มีความสุขที่มีความทุกข์

 

เมื่อเห็นใครมีความสุข เขาจึงคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง

เขาจะแผ่รัศมีความทุกข์ไปทั่วถึงคนใกล้ตัว

 

ฟังดูสิ้นหวังที่จะบอกว่าไม่มีใครช่วยเขาได้

ถ้าเขาไม่เปิดใจ บุญไม่ถึง กรรมบังตา

ยื่นตำรา เขาจะปัดทิ้ง ยื่นความห่วงใย เขาจะกระฟัดกระเฟียด

แล้วชีวิตก็จะเป็นเช่นนั้นต่อไปตามความเชื่อที่อยากเชื่อ

 

จึงพึงระวังไม่อยู่ใกล้คนที่ไร้สุข

เพราะเราจะติดเชื้อร้ายนี้ไปด้วย

 

ถ้าหลีกหนีไม่ได้ ให้ใช้เวลาร่วมกันให้น้อยที่สุด

ถ้ายังต้องใช้เวลาร่วมกัน ให้ฟังหูขวาออกหูซ้าย อย่าเก็บไปคิด

ส่วนตัวเราเองก็หมั่นทำบุญ นั่งสมาธิ แผ่เมตตา

ถ้าบุญนี้ช่วยเขาไม่ได้

อย่างน้อยบุญนี้ก็ยังช่วยตัวเราเองได้ครับ

Comments

comments

Leave a Reply